donderdag 28 februari 2013

AWBZ niet alleen voor arme mensen

door Eibertjan van Blitterswijk

De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) is bedoeld om medische kosten te dekken die door bijna niemand zijn op te brengen.De kosten voor langdurige ziekenhuiszorg, voor zorg voor mensen met een ernstige beperking of chronische ziekte bijvoorbeeld. Ongeacht of je tweemaal modaal verdient of leeft van een minimumloon zijn die kosten redelijkerwijze niet te betalen.
Het is daarom mooi om als gemeenschap die kosten collectief te dragen en zo dergelijke zorg mogelijk te maken voor mensen die het nodig hebben. Idealiter zou een overheid niet nodig moeten zijn om zorg voor hulpbehoevenden te reguleren, zeggen we dan als rechtgeaarde CDA’ers. Maar ‘civil society’ of naastenliefde wordt niet versterkt door het terugtreden van een overheid, zeker niet als kostenreductie het enige werkelijke argument is van dat terugtreden.
Voor het verwezenlijken van het ideaalbeeld van menig CDA’er is dus meer nodig. Het voert in de basis terug op het een halt toe roepen van secularisering en, als een uitvloeisel daarvan, individualisering. De hulpbehoevende mag in ieder geval niet de dupe worden, noch van onrechtvaardige nivellering, noch van kortzichtige bezuiniging. Dat betekent niet dat oplopende zorgkosten, zeker met oog op de vergrijzing, niet een groot maatschappelijk probleem zijn.
De oplossing moet echter eerder gezocht worden door beantwoording van de vraag wat en hoe we financieren dan voor wie we financieren. Dat betekent doorlichten van voorzieningen en niet collectief financieren wat ook redelijkerwijze particulier kan. Bovendien zal iets moeten gebeuren aan de ondoorzichtigheid van uitgaven als gevolg van bureaucratische arrangementen.
Het is wrang dat enerzijds de Tweede Kamer moet accepteren dat het niet goed inzichtelijk krijgt of de miljarden op een nuttige wijze worden uitgegeven terwijl anderzijds hulpbehoevenden en mensen in het veld te maken hebben met verstikkende regeldruk. Zo lang die vraagstukken niet zijn opgelost, blijft er legitieme twijfel over de collectiviteit van de AWBZ en is er, terecht, geen draagvlak voor het uitzonderen van doelgroepen.

Deze bijdrage is geschreven voor Bestuursforum, het blad voor bestuurders van het CDA. Het is een reactie op de stelling: 'AWBZ moet alleen nog gelden voor arme mensen.'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen